­

Genel Bilgiler

Nüfus
Yüzölçümü
Rakım
Plaka Kodu
Telefon Kodu
Türkiye’nin Avrupa Kıtası’ndaki beş ilinden biridir. Kuzeyinde Bulgaristan, batısında Edirne, doğusunda Karadeniz – İstanbul, güneyinde Tekirdağ ile komşu olan Kırklareli, tarih öncesi çağlardan beri iskâna tabi tutulmuş önemli illerimizdendir. Neolitik çağdan itibaren (M.Ö. 6000) Kalkolitik, Tunç ve Demir Çağları’nda yoğun olarak insanların yaşadığı, ele geçen belgelerden anlaşılmaktadır. Bölgede ilk zamanlar siyasi birlik kuramamış yerli Trak toplumları, daha sonraki dönemlerde birbirinden bağımsız feodal beylikler veya şehir devletleri halinde varlıklarını sürdürmüşler, ancak kuzeyden İskit akınları, güneyden ise eski Yunan kültürel tazyiki hiç bir zaman eksilmemiştir. Bunların yanında, çok daha uzaklardan gelen Pers Kralı Darius (M.0.513) dahi bölgeyi bir süre hükümranlığı altında tutabilmiştir. M.Ö. IV. yy’da parçalanan Odrys devletinden sonra Makedonya Kralı II. Filip Kırklareli de dahil tüm Trakya’yı istila etmiştir. Daha sonra bölgede Keltler, onun akabinde de Roma egemenliği dikkat çekmektedir. M.S. IV. yy’da Ostrogotlar Trakya’yı istila etmiş, bu istila sırasında Kırklareli de önemli oranda tahribe maruz kalmıştır. Trakya M.S. 441-447 yıllarında bu kez Hunlar’ın istilasına uğramıştır. Bu istila sırasında Philipopolis (Filibe) ve Arkadiopolis (Lüleburgaz) başta olmak üzere, 70 şehir ve kasabanın tahribe uğradığı bilinmektedir. Kırklareli Bizans dönemindeki tarihi boyunca da Balkanlardan inen tehlikelerin devamlı tehdidi altında kalmıştır. İmparator I. Justinianus (527-565) mevcut surları tekrar onartmış, Vize ve Kıyıköy surlarını ise inşa ettirme gereğini duymuştur. Bölge, daha sonra sırayla Avar akınları, Peçenekler ve Haçlı istilalarına maruz kalmıştır. Kırklareli Bizanslılardan Sultan 1. Murat Hüdavendigâr zamanında, Demirtaş Paşa tarafından (H. 765 - M. 1362) alınarak, Türk-Osmanlı yönetimine dâhil edilmiştir. 1. Dünya Harbinden sonra, iki yıl süreyle Yunan işgali altında kalan Kırklareli, 10 Kasım 1922 tarihinde ebedi özgürlüğüne kavuşmuştur. Kuzey ve kuzeydoğusunda Yıldız (Istranca) Dağlarına yaslanmış olan Kırklareli, ormanları, gölleri, Demirköy (İğneada) ve Kıyıköy sahillerinin henüz yeni keşfedilmekte olan doğal güzellikleri yanında, çok sayıdaki kaleleri, höyükleri, tümülüsleri, dolmenleri, kaya manastırları, camileri, hamamları, köprüleri ve daha pek çok kültürel değerleri ile doğa ve tarih cenneti bir bölgedir. Her mevsim turizm hareketliliğinin yaşanabildiği kültür turizmi, mağara turizmi, av ve doğa turizmi, kamping ve karavan turizmi, gençlik turizmi ve trekking gibi turizm çeşitliliğine sahiptir. 2015 yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre 346.973 kişilik bir nüfusa sahip olup, merkeze bağlı 7 ilçesi bulunmaktadır. Kırklareli’nde Antik dönemden Osmanlı Dönemine kadar pek çok tarihi eser bulunmaktadır. Bunlar; Merkez İlçede, tarihi günümüzden 8000 yıl öncesine kadar ulaşan arkeolojik kazı alanları, Hızırbey Külliyesi, Askeri Tabyalar, Çeşmeler, Babaeski İlçesinde Cedit Ali Paşa Camii ve Köprüsü, Demirköy İlçesinde Fatih Demir Dökümhanesi, Kofçaz İlçesinde Tümülüs ve Dolmenler, Lüleburgaz İlçesinde Sokollu Külliyesi, Zindan Baba Türbesi, Tümülüsler, Pehlivanköy İlçesinde İstasyon Binası, Akarca Köprüsü, Tümülüsler, Pınarhisar İlçesinde Pınarhisar Kalesi, Çeşmeler, Tümülüsler, Vize İlçesinde Küçük Ayasofya Klisesi(Gazi Süleyman Paşa Camii), Vize Kalesi, Anfi Tiyatro, Çeşmeler, Tümülüsler, Kıyıköy Aya Nıkola Manastırı ve Kıyıköy Kalesi’dir. Kırklareli’nin Doğusunda bulunan Karadeniz ile Kuzey ve Kuzey Doğusundaki Istranca Ormanları İlimize eşsiz güzellikler katmaktadır. İçinde 450 mt. si turizme kazandırılan 2720 mt. uzunluğundaki Dupnisa Mağarası, tatlı suların denize kadar ulaştığı, içinde derelerin aktığı tabiat harikası ormanlar, bünyesinde çeşitli av hayvanlarını da barındırmaktadır. Kaynak; Kırklareli 2000 Kitabı Tarih Bölümü, Mega Basım Yayın San. 2000 İSTANBUL
...Devamını Oku
Matematik Konum
Enlem
Boylam
Özel Konum
Yeryüzü Şekilleri
Adı Tür Özellikler
Babaeski Deresi (Şeytan Dere) Çay Kırklareli yakınlarında doğar ve Babaeski sınırları içerisinde Ergene’ye karışır. Uzunluğu 60 km olan derenin suları yaz mevsiminde azalmakla beraber kurumaz.
Bulanık Dere Çay Demirköy Platosu’nun ortasından geçtikten sonra, İğneada’nın güneyinden denize dökülmektedir.
Dağlar Dağ Kırklareli büyük ölçüde dağlık ve platoluk bir arazi görünümündedir. İl coğrafyasının % 48’ini dağlar oluşturmaktadır. Bölgenin en önemli yükseltisi ise Yıldız (Istranca) Dağlarıdır.
Derin Geçit Deresi Çay Limanköy Platosu ile Demirköy Platosunu birbirinden ayıran çöküntü üzerinde akmaktadır.
Ergene Havzası Ova Ege Havzasının su toplama alanı yaklaşık 14.500 km’dir. Bu yönü ile tarımsal etkinlikler açısından, Ülkenin en önemli havzalarındandır. Havzanın ortalama yıllık su hacmi 1 milyar m³ dolayındadır.
Ergene Irmağı Nehir Ergene, kuzey ve güneyden katılan çok sayıda yan dere ile beslenmiştir. Tekirdağ’ın Saray İlçesinin kuzeyinde bulunan Yıldız Dağlarından doğar. Pehlivanköy'de Edirne topraklarına girer.
Göller Göl Kırklareli sınırları içindeki göller Yıldız Dağları’nın doğusunda, Demirköy-İğneada dolaylarında toplanmıştır. Bunlar Erikli, Mert, Hamam, Pedina, Saka gölleridir.
Karadeniz Havzası Dağ Yıldız Dağları’nın kuzey yamaçlarından doğup, Karadeniz'e dökülen akarsuların beslediği ormanlık alandır.
Lüleburgaz Deresi Çay Yıldız Dağlarının güney yamaçlarından doğar, Lüleburgaz’ın kuzeyinde Poyralı, Celaliye, Kaynarca Dereleri ile birleştikten sonra, Ergene’ye karışmaktadır. 58 km. uzunluğundadır.
Ormanlar Dağ Yıldız (Istrancalar) Dağları sık ağaçlarla kaplıdır. Kayın, Çoruh, Macar Meşesi, Saçlı ve Saplı Meşe, Gürgen, Kızılcık, Üvez, Akçaağaç, Fındık, Muşmula, Dişbudak, Kızılağaç bölgede bulunan ağaçlardır.
Ovalar Ova Yıldız Dağları’ndan sonra, Ergene Havzası yönünde vadilerin tabanları genişlemekte ve bölgenin hemen hemen tüm ovaları burada toplanmaktadır. Bu ovaların tümüne “Ergene Ovası” denmektedir.
Pabuç Dere - Kazan Dere Çay Mahya Dağı’nın güney yamaçlarında doğmakta ve Kıyıköy önlerinde Karadeniz’e dökülürler. Suları bol ve temizdir.
Paşaköy Deresi Çay Vize’nin kuzeyinden doğar. Derenin suları yaz aylarında çok azalır.
Platolar Plato Platolar, kuzey ve güney platoları olmak üzere ikiye ayrılır. Kuzey platoları Demirköy ve Limanköy platoları, güney platoları ise, Ergene Ovası ile Istrancalar arasında kalan alanlardır.
Rezve Deresi Çay Dereköy yakınlarında doğar, doğuya yönelerek Bulgaristan-Türkiye sınırını oluşturacak şekilde akar. Genellikle dar bir vadiden akan derenin suları boldur.
Soğucak Deresi Çay Vize’nin Soğucak Köyü yakınlarında doğar. 55 km. uzunluğa sahip olmasına rağmen, su toplama alanının küçüklüğü nedeni ile yaz aylarında kurumaktadır.
Teke Deresi Çay Yıldız Dağları’nın batısından doğar. 80 km uzunluğa sahip olup, yaz aylarında kurumaktadır.
    İklim
    Ortalama Sıcaklık Nem
    D.100 karayolu üzerinde ve İl merkezine 37 km mesafede bulunan Babaeski, 1362 yılında I. Murat zamanında Bizanslılar’dan teslim alınmıştır. İsmi önceleri Baba-i Atik iken, Fatih Sultan Mehmet’in ilçeyi ziyaretinden sonra, Babaeski ismiyle anılmaya başlandığı rivayet edilmektedir. 1919 yılında Yunanlılar tarafından işgal edilen Babaeski, 9 Kasım 1922 tarihinde kurtarılmış ve 1924 yılında ilçe olmuştur. Oldukça düz bir arazide yer alan ve yüzölçümü 65.200 hektar olan İlçe’nin akarsularını Ergene ve kolları oluşturmaktadır. İkilimi ılıman kara iklimidir. 2014 yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre toplam nüfusu 49.121’dir. İlçe’de 32 köy, birisi ilçe merkezi olmak üzere 4 belediye ve toplam 36 yerleşim merkezi bulunmaktadır.
    ...Devamını Oku
    Kırklareli’nin Karadeniz sınırında bulunan Demirköy İlçesi İl merkezine 74 km. mesafededir. 1369 yılından önce Bizans hakimiyetinde olan Demirköy, Sultan I. Murat Hüdavendigar zamanında Osmanlı topraklarına katılmıştır. 1914 yılına kadar Vesilhos Şehrine bağlı Samokofçuk isimli nahiye merkezi iken, Balkan Savaşı sırasında Vesilhos’un Bulgaristan’da kalması üzerine ilçe merkezi haline getirilmiş ve adı “Demirköy” olarak değiştirilmiştir. 27 Temmuz 1920 tarihinde Yunan işgaline uğrayan İlçe, 11 Kasım 1922 de kurtarılmıştır. Yüzölçümü 945 km², rakımı 300 m. olan İlçe’nin genel bitki örtüsü ormanlıktır. Orman ağaçları başta meşe ve kayın olmak üzere çeşitlilik göstermektedir. İlçe Karadeniz ikliminin etkisinde olmasına rağmen, yazları sıcak ve kuraktır. Yıllık ortalama 1000 mm³ olan yağışlar bahar ve kış aylarında daha çok görülür. 2014 yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre Demirköy’ün nüfusu 8.566’dır. Toplam 15 köyü 1 adet beldesi bulunmaktadır. O da İğneada Beldesi’dir.
    ...Devamını Oku
    Kırklareli’nin kuzeyinde, İl merkezine 26 km. mesafededir. Kofçaz, Istranca (Yıldız) Dağları’nın eteklerine yerleşmiş, ormanlık alanların ortasında yer almaktadır. 1369 yılında Osmanlı topraklarına katılan İlçe’nin, ne zaman kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir. Cumhuriyet’in ilk dönemlerinde “Keşirlik” adıyla nahiye merkezi olarak idari taksimatta yerini almış ve 1959 yılında da Kofçaz adıyla ilçe olmuştur. Kofçaz, merkez Belediyesi ile bağlı 16 köyü ve 2 mahallesi bulunmaktadır. Genel olarak dağlık ve engebeli bir arazi yapısına sahip olan İlçe’nin yüzölçümü 471.500 dekar olup, rakımı 640 m.dir. İlçe arazisinden doğan dereler birleşerek Kayalı Barajını beslemektedir. Tipik karasal iklim hakimdir. Kışlar soğuk ve yağışlı, yazlar ise sıcak ve esintilidir. 2014 yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre toplam nüfusu 2.707’ dir. İş imkanlarının yetersizliği nedeniyle sürekli göç vermektedir. Belde bulunmamaktadır.
    ...Devamını Oku
    Lüleburgaz 1361 yılında, Sultan I.Murat tarafından ele geçirilerek, Osmanlı topraklarına katılmıştır. 29 Ekim l9l2 tarihinde Bulgarlar, I.Dünya Savaşı sonrasında önce Fransızlar, daha sonra Yunanlılar tarafından işgal edilen Lüleburgaz, 8 Kasım l922’de düşman işgalinden kurtarılmıştır. 2014 yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre toplam nüfusu 140.236’dır. 32 köyü, 1’i ilçe merkezi ve 3 belde olmak üzere toplam 36 yerleşim merkezi bulunmaktadır. Düz ve verimli topraklar üzerinde yer alan İlçe’nin yüzölçümü 98.400 Ha. olup, arazisi Ergene ve kolları ile sulanmakta iken, son yıllarda Ergene Nehrinden istifade edilememektedir. İklimi genellikle yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve yağışlı geçer.
    ...Devamını Oku
    Kırklareli merkezinin 23 mahalle, 4 belde ve 41 köyü bulunmaktadır. 2014 yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre merkez ilçe nüfusu 92.514’ tür. Genel nüfusu ise, 343.723’tür. Yüzölçümü 1.604 km², denizden yüksekliği 203 m.dir. Merkez’de karasal iklim hakim olup, buna bağlı olarak yazlar sıcak, kışlar ise soğuk ve zaman zaman karlı geçmektedir. Yaz ve kış mevsimleri arasında sıcaklık farkı yüksektir. Kırklareli’nin ekonomisi genelde tarıma dayanmaktadır. Ancak son yıllarda İstanbul sanayisinin Trakya’ya yönelmesi neticesinde, yörede önemli sanayi tesisleri faaliyete geçmiş bulunmaktadır.
    ...Devamını Oku
    Pehlivanköy
    ...Devamını Oku
    D.100 karayoluna 20, İl merkezine 62 km mesafede bulunan İlçe’nin kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Türklerin Rumeli’ye geçişi ile birlikte, yörenin Osmanlı topraklarına katılması sonrasında iskânın hızlandığı anlaşılmaktadır. İlçe merkezi ve bağlı köylerde oturan halk, genel olarak 93 Harbi denilen 1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı sonrasında, Balkanlar’dan göçmen olarak gelip yerleşmişlerdir. 1958 yılında ilçe statüsüne kavuşan Pehlivanköy, engebesiz ve düz bir arazi üzerine kurulmuştur. Deniz seviyesinden yüksekliği 25 m olup, yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve yağışlıdır. 2014 yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre toplam nüfusu 3.965’tir. İlçe’nin 8 köyü bulunmakta beldesi bulunmamaktadır.
    ...Devamını Oku
    Kırklareli’nin doğusunda yer alan İlçe, İl merkezine 30 km mesafede bulunmaktadır. Pınarhisar, 1368 yılında I.Sultan Murat yönetiminde, Gazi Mihâl tarafından Bizanslılardan alınmıştır. 1877-78 yıllarında çıkan Osmanlı-Rus savaşında işgale uğrayan yerler arasında Pınarhisar da vardır. Balkan Savaşının büyük bir bölümü Pınarhisar bölgesinde geçmiş ve 1912 yılında Bulgarlar burayı işgal etmiştir. Büyük bir vahşetin yaşandığı işgal dönemi 21 Temmuz 1913’de, Pınarhisar’ın geri alınması ile son bulmuştur. I. Dünya Harbinden sonra, 25 Temmuz 1920’de bu kez Yunanlılar Pınarhisar’ı işgal etti. 8 Kasım 1922 tarihinde düşmandan geri alınan Pınarhisar, Kırklareli’ne bağlı bir bucak iken, 1911 yılında ilçe olmuş, ancak 1915 tarihinde tekrar bucak haline getirilmiştir. Pınarhisar daha sonra 1953 yılında yeniden ilçe statüsüne kavuşmuştur. İlçe’nin yüzölçümü 581 km², denizden yüksekliği 192 m.dir. Yazları kurak ve sıcak, kışları ise yağışlı ve soğuktur. Yıllık yağış oranı 792 kg ’dır. İlçe’nin kuzey kesimleri 500-600 metreyi bulan tepeler ve kayalıklarla şekillenmiştir. Yer yer ormanlık alan mevcut olup, İlçe’ye bağlı 2 belediye, 13 köy ve ilçe merkezinde 4 mahalle bulunmaktadır. 2014yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre toplam nüfusu 18.914’tür.
    ...Devamını Oku
    Vize eski Kırklareli – İstanbul yolu üzerinde bulunmakta olup, Tekirdağ’ın Saray İlçesi ile İstanbul’a sınır komşusudur. 1368 yılında Türkler’in eline geçen Vize, 1912 yılında yapılan Balkan Savaşı’nda Bulgarlar’ın, 10 Ağustos 1920 tarihinde yapılan Sevr Antlaşması ile de Yunanlılar’ın eline geçti. Kurtuluş Savaşı’nı müteakip 01 Kasım 1922 yılında kurtarılan Vize, 1923 yılında ilçe ve belediye olarak teşkilatlandırılmıştır. Vize Yıldız Dağları’nın Ergene Ovası’na birleştiği yerde kurulmuş olup, yüzölçümü 1.119 km² dir. Deniz seviyesinden yüksekliği 180 metre olan İlçe’nin 2014yılı adrese dayalı nüfus sayımına göre toplam nüfusu 27.700’dür. İlçe’de 24 köy, 1’i ilçe merkezi olmak üzere 3 belediye, toplam 27 yerleşim merkezi bulunmaktadır.
    ...Devamını Oku
      Karayolu
      Karayolu Ulaşımı; Kırklareli‘nden karayoluyla İstanbul, Ankara, Bursa, İzmir, Antalya gibi büyük şehirlere her gün otobüs seferleri mevcuttur. Ayrıca 7 İlçeye de minibüs seferleri bulunmaktadır. Kırklareli’nin Bulgaristan’a açılan Dereköy Sınır kapısın İl sınırları içerisinde olup, bu ülkeye ulaşım da kara yolu ile gerçekleştirilmektedir.
      ...Devamını Oku
      Demiryolu
      Demiryolu Ulaşımı; İstanbul-Edirne demiryolu; İl sınırlarımıza Lüleburgaz İlçemizden girer, Babaeski İlçemizden devam ederek Pehlivanköy İlçemizden İl sınırlarımızı geride bırakır ve Edirne İl sınırları içerisine girer. Ayrıca İstanbul-Edirne demiryolundan Büyükmandıra Kasabasından ayrılan bir demiryolu da Kırklareli İl merkezine kadar gelmektedir. Ancak bu yol 1989 yılına kadar yolcu taşımacılığında kullanılmakta iken, bu gün yolcu taşımacılığında kullanılmamaktadır.
      ...Devamını Oku
      Denizyolu
      Deniz Yolu Ulaşımı; Kırklareli Demirköy ilçesi Kıyı köy ve İğne ada Kasabaları, Karadeniz kıyısında bulunmakta, doğası, kumsalı, denizi, limanı, ormanı ve gölleri ile görenleri büyüleyecek güzellikleri barındırmaktadır. Bu bölgeye deniz seferleri bulunmamakta, ancak özel deniz araçlarıyla ulaşım mümkün olabilmektedir.
      ...Devamını Oku
      Havayolu
      Hava Yolu; İl sınırları içerisinde hava alanı bulunmamakta, dolayısıyla hava ulaşımı da mümkün değildir. Ancak en yakın hava alanı Tekirdağ İli Çorlu ilçesinde vardır. Çorlu hava alanı Kırklareli İl merkezine 110 Km mesafede olup, hava alanı - Kırklareli İl merkezi arasında düzenli ve ücretsiz otobüs servisi bulunmaktadır.
      ...Devamını Oku

      Konum Bilgileri

      Fotoğraflar TÜMÜ

      İğneada (KIFSAD Arşivi)
      İğneada (KIFSAD Arşivi)
      Babaeski
      Vize İlçesi

      Haberler ve Duyurular TÜMÜ

      Etkinlikler TÜMÜ

      Gezilecek Yerler TÜMÜ

      Seyahat Hatırası TÜMÜ

      Geleneksel Türk Mutfağı TÜMÜ

      Nerede Konaklanır TÜMÜ

      Turizm AktiviteleriTÜMÜ

      ANIT TÜMÜ