Tunceli yöresindeki atasözleri, bir yanıyla doğa insan ilişkilerini, diğer yanıyla insanlara verilen değeri, inanışları, kısaca insan yaşantısını yansıtır. Tunceli’de sıkça tekrarlanan ve gündelik konuşmalara yansıyan başlıca atasözleri şunlardır: 

• Yağız at, öküzün sırtında kişner. 
• Koçluk kuzu ağılda belli olur.
• Ev danası öküz olmaz.
• Su içerken yılan bile dokunmaz.
• Aç yat, kuyruğu dik tut.
• Doğru duvar yıkılmaz.
• Ne ağu olki atsınlar seni, ne şeker olki yutsunlar seni.
• Arkası yara olan hayvan, karganın nereden geldiğini bilir.
• Bulut gitti Kemah'a çık dam loğlamaya, bulut gitti Bılgışa al beşiği çık dışa.
• Bilen herkesten üstündür.
• Biz sürdük arpa, aramızda kaldı bir hafta.
• Dağ ne kadar yüce olursa olsun insan ayağı düşer.
• Düşen öküze bıçak çeken çok olur.
• Kurt padişahın davarını da yer.
• Önün yardır arkan zülfükardır, ne gördün ve duydunsa onu söyle, fazlası insana borçtur. 
• Düşmanın hakkında doğruyu söyle ki, tanrının gönlünü yapasın.
• İnsanın evi insana yar olsun varsın dünya insana dar olsun.
• Tahtını yık, bahtını yıkma.
• Ne kimsenin elinde bağ ol, ne de kimsenin sırtında dağ ol.
• İnsan dünya alemi görür de, kendi gözünün önünü görmez.
• Yemeğe amca yeğen, kavgaya dayı yeğen.
• Mazlumun ahı, indirir şahı.
• Misafir on kısmetle gelir, birini yer dokuzunu bırakır.
• Taş taşı, laf taşıma.
• Tanrı köpeği dahi sahipsiz etmesin.
• Allah, dağına göre kar yağdırır.
• Atın gem tutmuyorsa çıkıp meydanda oynatma.
• Her olur olmaza açma sofra, hem emek zay olur hem nana (ekmeğe) hayıf olur.
• Kötü söz yabani ota benzer, sulanmadan biter.
• Muhabbeti olmayanın imanı olmaz.
• Bir kamil mürşidin izini izle, pek tut nasihatini kalbinde gizle.
• Her tarlada bir çakıl, her kafada bir akıl.
• Çarık ayağı, ip boğazı, günah yüreği sıkar.
• Tilki inine girememiş, çalıyı kuyruğuna bağlamış.
• Kart ağacın bükülmesi çetin olur.
• Sürüye değnek zoruyla giden itten hayır gelmez. 

Kaynak: Tunceli Valiliği- Tunceli Folkloru