­

Genel Bilgiler

Nüfus
Yüzölçümü
Rakım
Plaka Kodu
Telefon Kodu

PALEOLİTİK DÖNEM

[3] . 

Anadolu, coğrafi konumuyla kıtalar arasında doğal bir köprü oluşturur. Asya’dan Avrupa’ya doğru uzanan bu yarımada boyutlarından beklenmeyecek kadar çok çeşitli iklim bölgelerine sahiptir. Kurak ve yarı kurak düzlüklerden, yayvan ya da iğne yapraklı ormanların olduğu dağlara, alüvyonlu kıyı ovalarından buzullarla kaplı yüksek dağlara kadar çok farklı iklim bölgesi bir aradadır.

Anadolu yarımadası, insanın bu yayılımında ve özellikle Avrupa’ya geçişinde bir köprüydü. Bunda Ege adaları’nın ve Marmara Denizi’nin bugünden çok farklı bir yapısı olduğu ve geçişi bugünden çok farklı bir yapısı olduğu ve geçişi bugüne göre daha kolaylaştırdı.

’Kampüs Alanı’’ yerleşkesinde paleolitik döneme ait önemli bir alandır. Bu alanda yoğun biçimde çakmaktaşları, nodüller ve el baltaları ile işlenmeye hazır taş alet örnekleri bulunmaktadır. Bunlardan da anlaşılacağı üzere, Mardin’in en erken dönemlerden itibaren yaşam izlerini taşıdığı görülecektir.

 

MEZOLiTiK DÖNEM

Mezolitik Çağ’ı insanların yeni çevre koşullarına önceki dönemden gelen kültür ve teknolojileriyle uyum sağlaması olarak tanımlayabiliriz.

. Bu, ilerde Neolitik Çağ’ı hazırlayan önemli etkilerden biriydi.

 

NEOLİTİK DÖNEM

[11]

 

 

KALKOLİTİK DÖNEM

[12]

TUNÇ ÇAĞLARI

‘eski’, döneminin ancak son evresinde tunç eşya ilk kez gerçekten çoğalmıştır.

[16]

[22]

 

; Boğazemri, Gıre Hıyale, Gıre Haramiye, Gıre Kızlare, Gıre Hileliye, Desi, Çıldız, Tell Bısım, Gir Bunas, Tell Minar, Kertvin ve Tell Girmira, Katarlı-Abukatter, Abdülimam Höyük yerleşmeleridir. Bu yerleşmelerin hepsi Tur Abdin Dağları’nın güneyinde, ovada ve nehir kenarlarındadır. Su anki bilgilerimizin ışığında Tur Abdin Dağları’nın bulunduğu coğrafyada bu döneme ait yerleşme tespit edilmemiştir. Ovadaki bütün bu yerleşmeler höyüktür ve Tur Abdin Dağları’nın bulunduğu alanda höyük yerleşmesi görülmemekte, yerleşmeler daha geç döneme aittir. Buradaki yerleşmeler daha çok yamaç ve vadi yerleşmeleri olmalıdır ve bu coğrafi alanlarda aranmalıdır.

 

 

Mardin sınırlarında tespit edilen 73 kadar yerleşmeden sadece 36 tanesinde yaşanan dönemler hakkında bilgi verilmektedir ve bunlardan da 19 tanesinde Orta Tunç Çağı’na tarihlendirilmektedir. Bu yerleşmeler: Girnavaz, Gire Herzem, Gire Alimısmıs, Tell Ermen, Gıre Karakuwe, Gıre Koriye, Gır Bunas, Tell Arrada, Gıre Haramiye, Gıre Kızlare, Gıre Hileliye, Tell Bisim, Gırharrin, Gıre Çeltük, Kertvin, Kilokki Rabiseki, Harabe Tepesi, Benuva Sengin, Kerküşti’dir. Bu yerleşmelerden 16 tanesi deniz seviyesinden 400-500 m arasındaki ovada ve nehir kenarlarında kurulmuşlardır. Diğer 3 tanesi Kilokki Rabiseki, Harabe Tepesi, Benuva Sengin Tur Abdin Dağları üzerinde vadi yamacı nehir terasında kurulmuş yerleşmelerdir.

 

Gırharrin ise günümüz İpek Yolu ile Mardin, Nusaybin yolu üzerinde önemli bir yerleşmedir.

görülmektedir.

 

DEMİR ÇAĞI

 

MÖ.1200-333 Tarihlerini içermektedir ve kendi içerisinde bölgelere göre küçük farklılıklar olsa da erken, orta ve geç demir çağı olmak üzere üç döneme ayrılır.

 

Mardin ilinde Nusaybin ilçesinde Girnavaz kazısı ve Dargeçit ilçesinde Zeviya Tivilki ve Kızıltepe- Viranşehir yolu üzerindeki Kerküşti yerleşmesinde düzenli kazılar yapılmış ve Demir Çağı’na tarihlenen eserler ele geçmiştir. Ayrıca bölgede yapılan yüzey araştırmalarında da bu dönemlerin tespit edildiği yerleşmeler bulunmuştur.

 

Bu dönemde yerleşmeler artarken yazılı kaynaklarda da artmaktadır. Demir Çağı’nda artık imparatorluklar kurulmuş, bölgeler eyaletlere, eyaletler devletlere, devletler köylere ayrılmıştır. Buna bağlı olarak yerleşme dokuları da değişmiştir. Bu dönemde ovada kurulan büyük kentlerin yanı sıra Tur Abdin Dağları’nın üzerinde vadilerde, yamaçlarda da kentlerin sayısı da artmıştır.

 

Mardin’de 73 adet yerleşme hakkında bilgimiz vardır. Bunlardan 37 tanesi kazılar ve yüzey araştırmaları ile tespit edilmiş ve arkeolojik buluntular toplanmıştır. Bu yerleşmelerden bir kısmı sadece yazılı kaynaklardan bilinmekte, arkeolojik çalışma yapılmamıştır. Bu tür yerleşmelere örnek Midyat, Savur, İzbırak, Nusaybin’dir. Demir Çağı tespit edilen yerleşmelerden 16 tanesinde arkeolojik buluntulara ulaşılmıştır. Bunlar Girnavaz, Zeviya Tivilki, Tell Ermen, Tell Herzem, Gırbel, Bozhöyük, Gırharrin, Gıre Koriye, Gıre Alimısmıs, Gıre Hıyale, Gıre Kızlare, Gıre Hileliye, Kertvin, Kerküsti, Kilokki Rabiseki, Kulahke Benabahlu yerleşmeleridir. Bunların dışında 6 tanesi yazılı kaynaklarda geçmektedir. Bunlar Nisibis, Midyat, Savur, İzbırak-Zaz, Baskavak-Ahmedi ve Dereiçi (Killit)’dir. Bu dönem tespit edilen 22 yerleşmeden 14 tanesi Tur Abdin Dağlarının güneyindeki ovada, nehir kenarlarında kurulmuştur. Diğer 8 yerleşme, Zeviya Tivilki, Kilokki Rabiseki, Kulahke Benabahlu, Midyat, Savur, İzbırak-Zaz, Baskavak-Ahmedi ve Dereiçi (Killit) ise Tur Abdin Dağları üzerinde vadilerde kurulmuştur. Mardin İli sınırları içerisindeki 73 adet yerleşmeden 39 tanesinin boyutları hakkında bilgi verilmektedir. Bu 39 yerleşmeden 22 tanesi Demir Çağına tarihlendirilmekte ve bunlardan 13 tanesinin boyutlarını bilmekteyiz. Bunlardan 7 tanesi büyük höyüktür. Bunlar, Girnavaz, Tell Ermen, Tell Herzem, Gırharrin, Gıre Koriye, Gıre Kızlare, Gıre Hileliye’dir. 2 tanesi orta büyüklükte olan Zeviya Tivilki ve Gırbella’dır. 4 tanesi de küçük höyüklerdir. Bunlar Gıre Hıyale, Kerküsti, Kilokki Rabiseki ve Kulahke Benabahlu’dur.

 

bu dönem için daha geçerli olmalıdır.

 

[41]

 

 

[45]”

KLASİK ÇAĞ:

Parthlar ve Helenistik Dönem

 

[46]

 

  (İÖ 171-138 ) önderliğinde Selevkoslardan VII. Antiokhos Sidetes ( İÖ 138-129 ) Partları güçlükle durdurabildi.

 

Abgarlar ve Romalılar

 

[58]

 

[59]

 

Zeugma ya da Samosata’da Fırat’ı geçerek Karacadağ / Tur Abdin Yükseltisinin güney yamaçlarından inen ve Urfa, Constantina (Viranşehir),Amuda ve Nusaybin üzerinden doğuya doğru inen yoldur. Nisibis’ten sonra yol ikiye ayrılmaktadır. Birincisi, Dicle’yi Cizre yakınlarındaki Bezabde’de geçerek Erbil’e uzanmakta ve buradan Dicle’nin doğu yakası boyunca, Güney Mezopotamya’ya doğru inen yolla birleşmekte; ikincisi ise Dicle’nin batı yakasını izleyerek güneydoğuya ilerleyip Musul yakınlarında ırmağa geçmektedir.

Zeugma ya da Europus’ta (Kargamış/Cerablus) Fırat Irmağı’nı Harrab üzerinde Yukarı Belih havzasına ve Reseyna ‘ya (Resülayn) ulaşan yoldur. Yol burada üçe ayrılır. Birinci yol kuzeye dönmekte ve Nisibis’te kuzey hattıyla birleşmektedir; ikinci yol doğuya doğru ilerleyerek Çagar Bazar’da Hanzir vadisini geçmekte ve oradan Musul kıyısında Dicle’ye ulaşmaktadır; üçüncü yol ise Tel Brak yakınlarında Çağ çağ vadisini aşıp Cebel Sincar’ı geçerek dağın güney eteklerine inmekte ve yine Musul’da Dicle Nehri’ne ulaşmaktadır.

Europus’ta Fırat’ı geçen yol, Belih havzasındaki Harran ya da Aynelarus üzerinden güneye döner ve Abdülaziz/Sincar yükseltilerinin güney eteklerini izleyerek Musul’a doğru ya da tartar vadisini izleyerek Hatra üzerinden Asur’a doğru ilerlediler.

 

Bu güzergâh üzerindeki Mardin geçişi önem taşır. Zira görece güvenli ovalık alanların aksine, yol bu bölgede önemli bir dağlık sahayı Mardin Eşiği üzerinden aşmaktadır.

 

Ancak, güneydeki ova üzerindeki karışık yol sistemini ortaya çıkarmak, kuzeyde vadilerin arasına sıkışmış olan ve antik dönem gezginlerinin betimlemeleriyle kestirilebilen yollara oranla güçtür.

 

Yolun kuzeyden gelen yolla birleştiği nokta olarak en akla yakın merkez ise Tel Ermen höyüğünün bulunduğu yerdir. Tel Ermen, Kuzey Mezopotamya’nın en büyük höyüklerindendir. Bugünkü Mardin kentinin o dönemde bulunduğuna ilişkin bir belirti olmadığına göre, Diyarbakır’dan gelen kavuştuğu merkez burası olmalıdır.

 

[64]

 

 

BÖLGENİN HIRİSTİYANLAŞMASI:

 

.

 

. Böylelikle bu dönemde Hristiyanlığın Mardinde de yayıldığını öğrenmekteyiz.

 

[73]

 

[78]

 

Nusaybin Hristiyan nüfusun çekilmesiyle ıssızlaşarak sadece, kırsal bölgelerinde Kürtlerin yaşadığı bir yer haline geldi.

 

[81]

 

431 yılında toplanan Birinci Efes Konsili’nde, Nastorius ve izleyicileri mahkûm edilerek bu görüşün taraftarları resmi kiliseden atıldılar ve 449’da toplanan ikinci Efes Konsili’nde Nastorius öğretisinin tersine, İsa’nın tek bir doğasının bulunduğunu savunan monofizitlik öğretisi benimsendi.

 

[83]

‘’İslam’dan önce Mezopatamya’nın bir kısmı Romalılara bir kısmı da İranlıların hâkimiyetindeydi. Resülayn ve Fırat’a kadar uzanan topraklar Romalılara; Nusaybin ve Dicle’ye kadar uzanan topraklarda İranlılara aitti. Sincar’a kadar Mardin ve Dara ovası ile çöl İranlılarındı; Mardin dağı, Dara ve Tur Abdin dağları Romalılara aittir. İki halkın arasındaki sınır Dara ile Nusaybin arasında Sarja kale olarak belirlenmiştir.’’ Diye aktarmıştır: İslam Tarihçisi Ebu Yusuf Yakup…

 

 

İSLAMİ DÖNEM:

 

[90]

 

ARTUKLULAR DÖNEMİNDE MARDİN

 

Diyarbakır ve Mardin yöresinin fethinde büyük rolü bulunan Artuk Bey’i bundan sonra daha çok Suriye bölgesinde görüyoruz. Mardin, Diyarbakır, Hasankeyf, Silvan ve Harput’a kadar uzanan geniş bir alana hâkim olan Artuklular bu dönemi yansıtan birçok mimari esere imza atmışlardır.

Artuklular sonrasında Mardin ve çevresinde Karakoyunlu, Akkoyunlu hâkimiyeti sonrasında, bölgede Safevi-Osmanlı çekişmesinden galip çıkan Osmanlılar uzun bir müddet bölgeye hâkim olmuşlardır.

 

 

OSMANLILAR DÖNEMİNDE MARDİN

 

[95]

 

Evliya Çelebi’nin anlatımında, Sultan Selim kaleyi almak için Bıyıklı Mehmet Paşa ile Molla İdris-i İmadi’yi göndermiş ve 17. Günde, içindeki Kürtler barış talep ederek kaleyi teslim etmiş ve Sincar Kalesi’ne gitmişlerdir.

 

.

 

Şeref Han’a göre Şam Araplarından olan Şeyh Hasan Ezraki Mardin Kürtleri üzerinde dinsel bir nüfus sağlayarak yönetici hanedanın kurucusu olmuştur. Bu ailenin bir kolu Safevi Şah İsmail zamanında Hıristiyanların elindeki Derzin ya da Derzos kalesini ele geçirerek Şah’ın emriyle orada Derzine beyliğini kuran Şeyh Hasan’ın oğlu Emir Hasan’ın ardılları Kürtleşen Derzinlerdir. Bu aile Osmanlı yönetimini kabul ederek bölgedeki egemenliği sürdürdü.

 

Mardin her yönüyle bölgesinin önemli bir kenti olarak Artuklular zamanında ortaya çıkmış ve kendini kabul ettirmiştir. Artuklulara gelinceye kadar bölgenin kültürel ve ticari merkezleri olarak daha çok Nusaybin ve Cizre öne çıkmış, Mardin bunların arasında bir bakıma bağlantı noktası işlevi gören, ikinci planda bir kent olarak daha çok da yakın çevresindeki önemli dinsel merkezle (Mardin’in hemen güneydoğusundaki Deyruzzaferan) ismini duyurmuştur. Bu dönemlerde, nüfusu ve ekonomik yapısına dair pek bir şey bilmediğimiz Mardin, Artuklularla birlikte siyasi bir merkez, bir başkent kimliği kazanmıştır. Kentin fiziki yapısı ve mimari dokusunun, tam anlamıyla bölgesel bir merkez olarak 12. yy’dan itibaren Artuklularla gelen bu ‘Rönesans’ döneminde gelişip biçimlendiği söylemek pek yanlış olmayacaktır. Bu yapı, sonraki Akkoyunlu ve Osmanlı dönemlerinde pek fazla değişikliğe uğramamıştır.16.yüzyılın nüfus artışıyla birlikte, mahallelerin muhtemel gelişimi ve mesken ağırlıklı sivil mimarisinin yoğunlaşması dışında, esas olarak muhafaza edilmiştir. Osmanlı hâkimiyetindeki ilk yüzyılında, bağlı bulunduğu eyaletin merkezi Diyarbakırla yarışan Mardin ‘in17.yy’a kadar bölgenin en canlı ekonomik ve ticari merkezi olma özelliğini koruduğu anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla, fiziki ve mimari dokusuyla Mardin kentinin ve ticari hayatının, Osmanlı egemenliği altında önemli bir değişim yaşadığını ileri sürmek pek kolay değildir. Bu anlamda Osmanlı egemenliği Mardin’de bir kopuşu temsil etmemekte, esas olarak Osmanlı öncesi yapının sürekliliği dikkat çekmektedir. Osmanlı egemenliğini kentte, genel olarak da bölgede hissettiren asıl değişikliğin siyasi kertede yaşanmıştır. Osmanlı Mardin’inden tam olarak söz etmek, ancak 19.yy’da Tanzimat döneminin ilk kapsamlı modernleşme girişimi ile yaşanan yapısal dönüşümler sonunda mümkün olmuştur. O halde 19 yy ortalarına kadarki yaklaşık üç yüz yıllık Osmanlı dönemini, bir bakıma büyük ölçüde önceki dönemlerden tevarüs ettiği, kendi dinamikleriyle ayakta durduğu, İstanbul’un tam egemenliğinde değil, ancak ‘gölgesinde’geçen bir dönem olarak değerlendirmek doğru olur.

 

 

 

 

     Hazırlayanlar:

 

 Seher İVRENDİ (Sanat Tarihçi)

 

 Fırat Ulaş TUR (Arkeolog)

 

Mardin Müze Müdürlüğünün 03.09.2014 tarih ve 150-99/805 sayılı yazısının ekidir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                      

                                       Dipnotlar

 

1-Mardin’de Türk Devri Mimarisi, Syf:1

2-Minorsky V.Mardin İslam Ansiklopedisi. C:VII. İst 1956,s:317

-Arkeo Atlas 2011/1 M.Özdoğan s:30-31

http://tr.wikipedia.org/wiki/Orta_Ta

Arkeo Atlas, Adım Adım Yerleşik Hayat/Mezolitik Çağ syf:49

Arkeo Atlas, Adım Adım Yerleşik Hayat/Mezolitik Çağ syf:50

12000 Yıl Önce ‘’Uygarlığın Anadolu’dan Avrupa’ya Yolculuğunun Başlangıcı’’Neolitik Dönem

12000 Yıl Önce ‘’Uygarlığın Anadolu’dan Avrupa’ya Yolculuğunun Başlangıcı’’Neolitik Dönem syf:15

Ilısu Barajı Sahası Kurtarma Projesi 1: Demir Çağı: Mardin Müdürlüğü, Mardin 2014

Ilısu Barajı ve HES Projesi Arkeolojik Kazıları 2004-2008 Çalışmaları

 

13-Mardin Müzesi Kazı Raporları

http://www.kesfetmekicinbak.com/sekiz-bin-yil-once-mardin/2093n.aspx

15-Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi 1 Görsel yayınları syf:15

 Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi 1 Görsel yayınları syf:15

17 (Erkanal 2007: 9)

(Ay 1993);

19 (Ay 1999)

Uysal 2006: 746),

21 (Qates 2001: fig.228)

22 Ökse 2009: 27.

23 Erkanal 2007: 9

24 Ay 1999.

Ay 1993

26 Ökse 2009: 28

(Erkanal 1989: 278)

28 (Cancık-Kirschbaum 2002: 514).

29(Erkanal 1991: 280)

Schachner 2004: 507

31 Kozbe 2004: 465

32 Sağlamtimur ve

Ozan 2008: 6

Özfırat 2005

Matney ve diğ. 2004: 389

35 Karg 2001: 644

36 (Erkanal 2007: 5)

37 Ökse 2009: 27

38 Erim 2007: 132

39Ökse 2009: 34

40Kessler 1980: katre VIII

41Kessler 1980:katre VIII

42(Azimli, 2006: 45).

43Çevik, 2006: 66

44Çevik, 2006: 66

45Azimli, 2006: 45

46Mardin Aşiret-Cemaat-Devlet bkz harita 2.13 Klasik Çağ’ın Başında Bölge

47Jones 1971

Jones1971:215.

49 Erkanal ve Erkenal 1989:130

50 Algaze 1993,45; Jones 1971:219

51 Jones 1971:220

52Trimingham 1990,31

53Jones 1971

54Ermenistan ile Mezopotamya arasındaki siyasi sınır. Zaman zaman oynamıştır. Bu sınır kimi zaman Tur Abdin’e inmiş, kimi zaman da Toros Dağlarına kadar çekilmiştir. Ancak Kültürel sınır Tur Abdindir.

Trimingham 1990: 32;Segal 1970: 14

56 Segal 1970: 14 Nusaybin

57Jones 1970,41

58Morony 1984:307-9

Trimingham 1990,29.

60Segal 1970: 62,65

61Segal 1970:65.68

62 Trimingham 1990: 130-1

63Çelik 1996: 82-3

64Mardin, Aşiret-Cemaat-Devlet. Bkz syf51

65Mardin, Aşiret-Cemaat-Devlet. Bkz syf51

66Çelik 1996: 71,3

67Segal 1970:5

Segal 1970:101

69Kendilerini dünyevi hayattan ayrıştıranlar.

70Trimingham

Millar 1993:842;Mango 1982a:

72Morony 1984:129-30;Mango 1982a;IV

Treadgold 1997,90.

74 Elisaeus 1987:4

75Morony 1984:126.

76Segal 1970,95

77Millar 1993:842;Mango 1982a:

 

78 Morony 1984:129-30;Mango 1982a;IV

79 Treadgold 1997,90.

80 Elisaeus 1987:4

81 Morony 1984:126.

82Segal 1970,95

 

Treadgold 1997:170

84Morony 1984:130;Glubb1963:207-208.

85Minorsky 1957:317.Abdulgani Efendi.

86Brock 1982 A: 3;Palmer 1990:8.

87 Abdulgani Efendi,1928:3-18.

88Anderson1971: 258-9

89 Eddé Micheau ve Picard 1997,22.

90 Mardin-Aşiret-Cemaat- Devlet bkz. 72.478

 

91Artuk 1944:8-9

92Artuk 1944:9-10; Sevim 1975:301-6;1988:107.

93Sevim 1988:104.

94Mardin Aşiret -Cemaat-Devlet Syf:86: 480

95Woods 1993:269

96Akdağ 1995-B: 24-5

97Sasuni 1992,24-5

98Minorsky 1957:319;Minorsky ve Bosworth 1991:541;Sümer 1976,40.

99Sasuni 1992:30,31.

100 Şeref Han 1971,21

101 Sasuni 1992,31-2

102 Şerefhan 1971:139

103 Şerefhan

 

 

 

 

 

 

 

    KAYNAKÇA

 

  Arkeo Atlas Dergisi , 2011

Ilısu Barajı ve HES Projesi Arkeolojik Kazıları 2004-2008 çalışmaları-Diyarbakır 2013,Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü

22. Müze Çalışmaları ve Kurtarma Kazıları Sempozyumu,14-17 Kasım 2013 Adana- Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü

Tarihin Tanığı NUSAYBİN- Nusaybin Belediyesi-2001

  Mardin Tarihi Sempozyumu Bildirileri, İbrahim ÖZCOŞAR-Hüseyin H.GÜNEŞ, ISTANBUL-2006

XVI.Yüzyılda Mardin Sancağı-Nejat GÖYÜNÇ-Türk Tarih Kurumu Basımevi-ANKARA 1991

SÜRYANİLERİN TARİHİ: İlk Hıristiyanlıktan Kadim Doğu Müjdeci Havari Kilisesi- Prof. Gorgis David MALİK-2012

Mardin Aşiret Cemaat Devlet-Suavi AYDIN-Kudret EMİROĞLU-Süha ÜNSAL- TARİH VAKFI

 

 

 

 



  Mardin’de Türk Devri Mimarisi, Syf:1

[2] Minorsky V.,Mardin İslam Ansiklopedisi. C:VII.İst 1956,s:317

 

[4] Arkeo Atlas 2011/1 M.Özdoğan s:30-31

[5] http://tr.wikipedia.org/wiki/Orta_Ta

[6] Arkeo Atlas, Adım Adım Yerleşik Hayat/Mezolitik Çağ syf:49

[7] Arkeo Atlas, Adım Adım Yerleşik Hayat/Mezolitik Çağ syf:50

 

[8] 12000 Yıl Önce ‘’Uygarlığın Anadolu’dan Avrupa’ya Yolculuğunun Başlangıcı’’Neolitik Dönem

[9] 12000 Yıl Önce ‘’Uygarlığın Anadolu’dan Avrupa’ya Yolculuğunun Başlangıcı’’Neolitik Dönem syf:15

[10] Ilısu Barajı Sahası Kurtarma Projesi 1: Demir Çağı: Mardin Müdürlüğü, Mardin 2014

[11] Ilısu Barajı ve HES Projesi Arkeolojik Kazıları 2004-2008 Çalışmaları

[13] Mardin Müzesi Kazı Raporları

[14] http://www.kesfetmekicinbak.com/sekiz-bin-yil-once-mardin/2093n.aspx

[15] Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi 1 Görsel yayınları syf:15

[16] Anadolu Uygarlıkları Ansiklopedisi 1 Görsel yayınları syf:15

 

Ay 1999)

Uysal 2006: 746),

[25] Ay 1993

Ökse 2009: 28

Schachner 2004: 507

Kozbe 2004: 465

Sağlamtimur ve

Matney ve diğ. 2004: 389

Karg 2001: 644

Azimli, 2006: 45

 

  Mardin Aşiret-Cemaat-Devlet bkz harita 2.13 Klasik Çağ’ın Başında Bölge

  Jones 1971

[48] Jones1971:215.

[49] Erkanal ve Erkenal 1989:130

[50] Algaze 1993,45; Jones 1971:219

[51] Jones 1971:220

[52] Trimingham 1990,31

[53] Jones 1971

[54] Ermenistan ile Mezopotamya arasındaki siyasi sınır. Zaman zaman oynamıştır. Bu sınır kimi zaman Tur Abdin’e inmiş, kimi zaman da Toros Dağlarına kadar çekilmiştir. Ancak Kültürel sınır Tur Abdindir.

[55] Trimingham 1990: 32;Segal 1970: 14

[56] Segal 1970: 14 Nusaybin

[57] Jones 1970,41

[58] Morony 1984:307-9

[59] Trimingham 1990,29.

[60] Algaze 1990,29

[61] Algaze 1993,43

[62] Algaze 1993,44-5

  Ay 1993,12

  Mardin, Aşiret-Cemaat-Devlet. Bkz 2.14 Helenistik ve Roma döneminde yollar, s.473

[65] Algaze 1993

[66] Segal 1970: 62,65

[67] Segal 1970:65.68

[68] Trimingham 1990: 130-1

[69] Çelik 1996: 82-3

[70] Mardin, Aşiret-Cemaat-Devlet. Bkz syf51

[71] Mardin, Aşiret-Cemaat-Devlet. Bkz syf51

 

[72] Çelik 1996: 71,3

[73] Segal 1970:5

[74] Segal 1970:101

[75] Kendilerini dünyevi hayattan ayrıştıranlar.

[76] Trimingham

[77] Millar 1993:842;Mango 1982a:

[78] Morony 1984:129-30;Mango 1982a;IV

[79] Treadgold 1997,90.

[80] Elisaeus 1987:4

[81] Morony 1984:126.

[82] Segal 1970,95

[83] Treadgold 1997:170

[84] Morony 1984:130;Glubb1963:207-208.

[85] Minorsky 1957:317.Abdulgani Efendi.

[86] Brock 1982 A: 3;Palmer 1990:8.

[87] Abdulgani Efendi,1928:3-18.

[88] Anderson1971: 258-9

[89] Eddé Micheau ve Picard 1997,22.

[90] Mardin-Aşiret-Cemaat- Devlet bkz. 72.478

[91] Artuk 1944:8-9

[92] Artuk 1944:9-10; Sevim 1975:301-6;1988:107.

[93] Sevim 1988:104.

[94] Mardin Aşiret -Cemaat-Devlet Syf:86: 480

[95] Woods 1993:269

[96] Akdağ 1995-B: 24-5

[97] Sasuni 1992,24-5

[98] Minorsky 1957:319;Minorsky ve Bosworth 1991:541;Sümer 1976,40.

[99] Sasuni 1992:30,31.

[100] Şeref Han 1971,21

[101] Sasuni 1992,31-2

[102] Şerefhan 1971:139

 

[103] Şerefhan

 

...Devamını Oku
Matematik Konum
Enlem
Boylam
Özel Konum
Mardin, komşu ilerden Diyarbakır'a 95 km. uzaklıkta,  Batman'a 149 km. uzaklıkta, Siirt'e 230 km. uzaklıkta, Şırnak'a 209 km. uzaklıkta ve Şanlıurfa'ya 188 km. uzaklıktadır. Mardin, güneyde Suriye Devleti ile komşudur. Mardin'in kuş uçumu Akdeniz'e uzaklığı 402 km'dir. Karadeniz'e uzaklığı 422 km'dir. İstanbul Boğazına uzaklığı 1092 km'dir. Çanakkale Boğazına uzaklığı 1285 km'dir. Mardin, Mezopotamya Ovasının hemen kuzeyinde yer alır. Mardin, Mezopotamya Ovasının kuzeyinde doğu-batı yönünde yükselen ve ortalama 800 - 1200 metre yüksekliğinde olan sıra dağlar arasında yer alan bir dağın güney yamacında kurulmuştur. Bu sıradağlar Mardin Eşiği adıyla anılır.
...Devamını Oku
Yeryüzü Şekilleri
Adı Tür Özellikler
Beyazsu Çay Yaklaşık 25 km. uzunluğundadır. Mardin ve ilçelerinin içme suyu ihtiyacını karşılamaktadır.Yazın dinlenme alanı olarak da kullanılmaktadır. Üzerinde balıkçı restoranları hizmet vermektedir.
Bırbıra Mağaraları (Taş ocağı) Mağara Taş ocağı olarak kullanılmış mağaralardır.
Çağçağ Barajı Baraj Gölü Net 6.695 hektar alanın sulama ihtiyacını karşılayan bir barajdır.
Derinsu Mağarası Mağara Derik ilçesine 27 km. uzakta bulunan aynı isimli köyde bulunmaktadır. Geçmişte köyün su ihtiyacını karşılamıştır.
Dumluca Barajı Baraj Gölü Net olarak 1.748 hektar alanın sulama ihtiyacını karşılayan bir barajdır.
Firiye Mağarası Mağara Mardin'de yer alan bir mağaradır.
Gurs Vadisi Vadi Yaklaşık 15 km. uzunluğa sahiptir.
İplik Mağarası (Gızzelin Mağarası) Mağara Mardin Saraçoğlu Mahallesi altında yer alan mağaralardır. Geçmişte bu mağaralar iplik üretim yeri olarak kullanılmıştır.
Linveyri Şifa Mağarası Mağara Midyat ilçesi Gelinkaya Beldesinde bulunur. Mağarada damlayan suların kaşıntıya iyi geldiğine inanılır.
Mardin Eşiği (Mardin Sıradağları) Dağ Mezopotamya Ovasının kuzeyinde yer alan ilk yükseltilerdir. Ortalama 1000 m. rakıma sahip doğu-batı yönünde uzanan sıralı yükseltilerdir.
Mazıdağı Dağ Yaklaşık 1200 metre yüksekliktedir.
Mezopotamya Ovası Ova Dünya üzerinde bilinen en bereketli ovalardan biridir. "Verimli Hilal" diye tanımlanır.
Şakolin Mağarası Mağara Mardin'de yer alan bir mağaradır.
Şerifbaba Göleti Gölet 1,971 hm3 su depolama hacmine sahiptir.
Taşgedik Mağarası (Kefilsannur Mağarası) Mağara Mardin'de yer alan pek çok mağaradan biridir.
Yıldız - Arbete Göleti Gölet 2,773 hm3 su depolama hacmine sahiptir.
    İklim
    İklim

    İklim ve Hava
    İlimizde iklim, Akdeniz iklimine benzer özellikler taşır. Yazlar çok sıcak ve kurak, kışları ise bol yağışlı ve ılımandır. Mardin’de kış mevsiminde oluşan yüksek basınç alanı kış aylarında soğuk geçmesine yol açar.  Bir yandan güneydeki çöl ikliminin etkisi altında bulunması (Basra Alçak Basıncı), diğer yandan kuzeydeki yüksek dağların serin hava kütlelerinin bölgeye girmesine mani olması sebebiyle ilin ovalık kesiminde yazlar çok sıcak geçer. İlimizin kuzey kesiminde zaman zaman kara iklimine benzer özellikler görülür. Mardin’in iklimini ova ve dağ kesimi olarak iki şekilde değerlendirmek mümkündür. İki kesimdeki farlılık yağış, sıcaklık ve rüzgar değerlerinde ortaya çıkar. Ova kesiminde yazlar çok sıcak geçer, kışlar ise ılıman ve yağmurludur. Bu kesimde az miktarda ve kalıcı olmayan kar yağışları görülür. Dağ kesiminde ise yazları ovaya nispeten daha serin, kışlar ise şiddetli rüzgar, bol yağmur ve kar yağışlı geçer.
    Mardin, ilçeleri ve komşu illerden; rüzgar hızının ve yağış miktarının yüksekliği, nem ve sıcaklık değerlerinin düşüklüğü ile dikkat çekici bir farklılık gösterir.
    Doğal Değişkenler
    Rüzgar
    Aylık Ortalama rüzgar hızı saniyede 3,5 m/s’dir. Rüzgarın en hızlı estiği aylar Ocak ve Mart olarak belirlenmiştir.
    Mardin de egemen rüzgar NNE ve ESE yönlüdür. Yaz mevsiminde bölgenin bozkır bitkileri kuruduğunda ve nadasa bırakılmış tarlalarda toprak yüzeyi kuru olduğundan, esen rüzgarlar bol miktarda toz taşırlar. İlimizde rüzgarın taşıdığı tozu engelleyecek orman örtüsü bulunmadığından il merkezinin ve diğer yerleşim birimlerinin havası saydam değildir. Mardin’de her ay fırtınalı günler vardır. Ocak ve Şubat aylarında fırtınalı günler sayısı artar. Ancak, İlimizde yıllık ortalama 7,5 gün fırtınalı geçer.

    Basınç
    İlimizde ortalama basınç değeri 901,3 mb.’dir. Kış aylarında basınç değerinde yükselme; İlkbahar ve Yaz aylarında da düşme görülür. En yüksek basınç 902,0 hPa ve en düşük basınç 890.6 hPa. olarak ölçülmüştür.

    Sis ve Nem
    İlimizde sisli gün ortalaması 13 gündür. Yaz aylarında da sis oluştuğu gözlenmemiştir.  Bunun nedeni yaz aylarında bölgemizin Basra alçak basınç merkezinin etkisine girmiş olmasıdır. İlimizde en çok sis Aralık ve Ocak aylarında görülür. Mardin’de sisli gün sayısı çok azdır. Aralık ve Ocak aylarında 3-5 gün sisli geçer.
    İlimizde ortalama nisbi nem çevresine oranla düşüktür. Yaz aylarında çok sıcak olduğu halde (40-45 0C) nem azlığı havayı bunaltıcı olmaktan çıkarır. Ortalama nisbi nem %49 dur.


    Sıcaklık
    Güneydoğu Toroslar soğuk ve serin hava kütlelerinin İlimize ulaşmasını engeller. Bu nedenle kış mevsimi Doğu Anadolu bölgesindeki gibi soğuk geçmez. Ancak İlimizin Güneydoğu Toroslarına yakın alanları, Mardin- Nusaybin ovasına yakın kısımlarına göre kış mevsimini daha soğuk geçirmektedir.
    İlimizde ölçülen en düşük sıcaklık ortalaması 4,8 °C’tır.
    Kış mevsiminden yaz mevsimine geçiş birden bire olup, İlkbahar mevsimi belirsizdir. Yüksek sıcaklık ortalaması 19,9 °C’tır. İlimiz, güneşli gün çokluğu nedeni ile Türkiye’de güneşlenme değeri en çok olan illerin başında yer almaktadır. Ortalama güneşlenme süresi 8,03 saattir.
    İlimizde karasal-kontinental bir iklim egemen olduğundan yılda 4-5 ay kurak geçer. Sıcaklığın yazın aşırı yükselmesi (42,5 °C) ve yazın yağış düşmemesi nedeni ile sulama ihtiyacı ortaya çıkar. Bu nedenle birçok bitki ancak sulama ile yetiştirilebilir. İlimizde, Mayıs ayında başlayan kuraklık Ekim ve Kasım aylarına kadar sürer.


    Yağışlar
    İlimize yağmur, kış ve ilkbahar mevsimlerinde düşmektedir. Bu da Akdeniz’in ılık ve nemli hava kütlelerinin doğuya doğru ilerlemesi ile ilgilidir. Yaz ve sonbahar mevsimleri ilimizde yağışsız geçer. Çünkü bu mevsimlerde bölge tropikal – karasal kütlenin egemenliğine girmiş durumdadır. Özellikle Temmuz ve Ağustos aylarında sıcaklıklar en yüksek derecelere (40-45 °C) ulaşmış durumdadır. Bölgeye ulaşan kütleler yoğunlaşma olanağını bulamazlar. Ancak, zaman zaman dikey hava hareketleriyle yerel ölçülü yağışlar düşebilir. Bunlar kısa süreli ve sağanak halindeki yağışlardır.
    Sağanak yağışlar ilkbahar mevsiminde, kararsız hava kütleleri bol elektrik yükü taşırken de görülür. Ayrıca, sıcak mevsimden soğuk mevsime geçiş günlerinde de (Ekim ve Kasım ayları) bu tür yağışlar olur.
    Güneydoğu Toroslara yakın alanların ovaya göre daha çok yağış aldığını belirtmek gerekir. Derik, Mazıdağı, Yeşilli, Savur ve Midyat İlçeleri yağış toplamı bakımından daha elverişli konumdadırlar.
    Mardin ve çevresinde kışın kar yağışı olağandır. Yılda ortalama 3 gün kar yağışlı olarak geçmektedir. Ancak özellikle ılık günlerde kar (sulusepken) olarak düşer. Yağmur olarak başlayan yağışın kara çevirdiği de görülür. Genellikle kar Ocak ayında başlayıp Mart ayında sona ermektedir.
     

    Kaynakça: http://mardin.ormansu.gov.tr/Mardin/Files/MARDİN_DTMP.pdf Erişim Tarihi: 10.06.2014

    ...Devamını Oku
    Flora

    MARDİN'İN BİTKİ ÖRTÜSÜ:

    Step kenarında yer alan meşe ağaçları Bölgede Akdeniz İklimine yaklaşan Kontinental bir iklim tipi hüküm sürdüğü için kurakçıl orman niteliğindedir.

    Havza ve çevresindeki step bitkilerinin başlıcaları: Velbuscum, Astragalus, Delphinium, Eryağlum, Euphırbia, Gentiana, Silene, Trifolium, Bromus, Thymus, Achillea ve Convulvulus’ların çeşitli türleridir.

    İlimiz doğal orman alt sınırı Kızıltepe-Mardin-Nusaybin Ovaları kuzey sınırından 500-700 metre yüksekliğe, Siirt ve Diyarbakır il sınırına kadar uzanır.

    Kaynakça: http://mardin.ormansu.gov.tr/Mardin/Files/MARDİN_DTMP.pdf Erişim Tarihi: 10.06.2014 

    ...Devamını Oku
    Fauna

     

    rytolagus cuniculus: Ada Tavşanı

    3-Martes Martes: Sansar

     

     

     

    4-Sus Scrofa: Yaban Domuzu

     

     

     

    5-Canis aures: Çakal

    -Vulpes Vulpes: Tilki

     

     

     

    7-Hyaena hyeaena: Sırtlan

    8-Capra aegagrus: Yaban Keçisi

     

     

     

    9-Canis Lupus: Kurt

     

     

     

    10-Ursus arctos: Ayı

     

     

     

    11-Meles Meles: Porsuk

     

     

     

    12-Mustela nivalis: Gelincik


     


    Erişim Tarihi: 10.06.2014

     

     

     


     

     

     

     

     

     

    ...Devamını Oku
    Ekonomik Yapı

    İLİN SANAYİ YAPISI:
    Mardin ilinin geleneksel ekonomik yapısı tarım, hayvancılık, ticaret ve son yıllarda gelişme gösteren imalat sanayi ve küçük çaplı el sanatlarına dayalıdır. Mardin diğer illere ve özellikle orta doğu ülkelerine olan yakınlığı ve eski ipek yolu üzerinde bulunması özelliği ile de transit taşıma güzergâhında önemli bir yere sahiptir. İl bu özellikleri ile Güney Doğu Anadolu Bölgesinde sanayi, ticaret ve lojistik yapısıyla önemli bir yer işgal etmektedir.
    Mardin ili sahip olduğu potansiyele rağmen ülke genelindeki sanayi büyüme oranlarına göre yeterince gelişememiş, rekabet edebilirlik ve gelişim noktasında yetersiz kalmıştır. Mardin ilinde 1927 yılı sanayi sayımında 881 sanayi işletmesinin varlığı, Mardin sanayicilerini de yeniden imalat sektöründe yatırım yapmaya sevk etmiş ve ilin kalkınmada öncelikli iller arasında yer alması ve yeni teşvik sistemleri ile yatırım olanakları daha cazip hale gelmiştir.

    İl nüfusunun yaklaşık % 42’si kırsal kesimde yaşamaktadır. İlin sosyo ekonomik gelişimi 81 il sıralamasında 74. sırada yer almaktadır. Mardin ilinin tarihi ipek yolu üzerinde bulunması ve geçmişten gelen transit ticaret kervanlarının geçtiği güzergâh olması ilde ticarete ilgiyi sürekli artırmıştır. Eskiden el sanatlarının iç ve dış piyasaya satılması üzerine kurulu olan ticari yapı son zamanlarda değişiklik arz etmiştir. Mardin ilinin İran, Irak ve Suriye’ye yakın olması, ticari insan gücü potansiyelinin fazlalığı, ulaşım kolaylıkları ve güven ortamı iç ve dış ticaret bağlantılarının artışına yol açmıştır. İlin avantajlı durumu sanayi yatırımlarının artmasına, katma değeri yüksek ürünlerin imal edilerek ihraç edilmesine ve ülke ekonomisine olumlu katkılarda bulunmuştur.
    2013 Yılı sonu itibariyle ilde 249 firma tarafından 1.021.147.714,00 Dolar ihracat, 145 firma tarafından 152.229.772,00 Dolar ithalat gerçekleştirilmiş olup, geçmiş yıllara göre ihracat ve ithalat rakamlarında ciddi oranlarda artış gözlenmiştir. 
    İlin uluslararası transit taşımacılık yolu üzerinde bulunması ve ilin Nusaybin Sınır Kapısı ( Suriye ), Habur Sınır Kapısına ( Irak ) çok yakın olması sebebiyle nakliyecilik sektörü oldukça gelişmiştir.
    Mardin ilinin Unesco’nun dünya kültür mirasına aday olması ve turizm sektöründe yapılan yatırımlar ekonomik değer olarak ilin sosyo ekonomik ve ticari yapısına katkı sağlamaktadır.
    Mardin ilinde aktif olan gıda, nakliye, taşa ve toprağa dayalı sanayiye katma değeri yüksek metal, makine ve teçhizatı imalatı sanayisi gelişme göstererek klima, güneş kolektörleri, dikişli borular, tarım makineleri, jant, motor döküm parçaları, metal borular ve kablo ürünler ileri teknoloji ile üretilerek iç ve dış piyasaya sunulmaktadır. Teşvik Yasası ve ilin ucuz iş gücü potansiyeli tekstil sanayinin yatırımlarını artırmış ve ihracatta 3. büyük sanayi sektörü olarak yerini almıştır. Mazıdağı fosfat tesislerinde devam eden çalışmalar bu sanayi sektörünün de ilin ve ülkenin ekonomisine olumlu katkılar sağlayacağı düşünülmektedir.

    MARDİN İLİNDE SANAYİ İŞLETMELERİNİN SEKTÖREL DAĞILIMI:
    Mardin İlinde Sanayi İşletmelerinin Sektörel Dağılımı:
    • % 32 Gıda ürünleri imalatı,
    • % 16 Hazır beton-kum-çakıl-mıcır sanayi,
    • % 15 Kimyasalların ve kimyasal ürünlerin
    • % 11 Tekstil,
    • % 6 Süsleme Taşçılığı,
    • %5 İnşaat Malzemesi İmalatı,
    • %4 Petro Kimya Sanayi,
    • %3 Oto Yan Sanayi,
    • %3 Demir, Çelik Ve Metal Sanayi,
    • %1 Madencilik,
    • %1 Mobilya İmalatı,
    • %1 Elektrik-Elektronik Yedek Mlz. İmalatı,
    • % 1 Elektrik Enerji Üretimi,
    • %1 Kâğıt Sanayi olduğu görülmektedir.


    Kaynak: İl Bilim, Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğünün 12.05.2014 tarih ve 100/539 sayılı yazısı.

    ...Devamını Oku
    Ortalama Sıcaklık Nem
    Mardin'in 2014 yılında Büyükşehir olması dolayısıyla Merkez ilçenin ismi Artuklu konulmuştur. Yüzölçümü 975 km² dir. İlçenin nüfusu 148.066 kişidir.
    ...Devamını Oku
    Dargeçit ilçesi Mardin'e 113 kilometre uzaklıktadır. Mardin'in kuzeydoğusunda yer alır. Mardin'den Dargeçit'e, Midyat üzerinden gidilir. Midyat'a 35 kilometre uzaklıktadır. Dargeçit’e bağlı iki belde ile 35 köy ve 27 mezra vardır. Yüzölçümü 542 km² dir. Nüfusu 28.891 kişidir.
    ...Devamını Oku
    Derik ilçesi Mardin'e 72 kilometre uzaklıktadır. Mardin'in batısında yer alır. Ulaşım dolmuşlarla sağlanmaktadır. Kızıltepe veya Mazıdağı üzerinden ilçeye ulaşılabilmektedir. Köy sayısı 69, Mezra sayısı 93 olup, toplam yerleşim yeri sayısı 162’ dir. Yüzölçümü 1.331 km² dir. Nüfusu 61.226 kişidir.
    ...Devamını Oku
    Kızıltepe
    ...Devamını Oku
    Kızıltepe ilçesi Mardin merkeze 24 kilometre uzaklıktadır. Mardin'in güneybatısında yer alır. Belediye otobüsleri ve dolmuşlar ile ulaşım sağlanmaktadır. İlçeye bağlı 160 köy, 70 mezra ile merkezden ayrı olarak Şenyurt, Gökçe, Dikmen ve Yüceli adıyla 4 belediye bulunmaktadır. Yüzölçümü 1.426 km² alandır. Nüfusu 225.888 kişidir.
    ...Devamını Oku
    Mazıdağı ilçesi Mardin' e 48 kilometre uzaklıktadır. Mardin-Diyarbakır karayoluna 12 kilometrelik yol ile bağlıdır. Mardin'in kuzeybatısında yer alır. Ulaşım dolmuşlar ile sağlanmaktadır. İlçeye bağlı toplam 49 köy ve 17 mezra bulunmaktadır. Yüzölçümü 859 km² alandır. Nüfusu 33.083 kişidir.
    ...Devamını Oku
    Midyat ilçesi Mardin'e 63 kilometre uzaklıktadır. Mardin'in kuzeydoğusunda yer alır. Ulaşım dolmuş ve otobüslerle sağlanmaktadır. Yüzölçümü 1.060 km² alandır. Nüfusu 105.456 kişidir.
    ...Devamını Oku
    Nusaybin ilçesi Mardin merkeze 61 kilometre uzaklıktadır. Mardin’nin güneydoğusunda yer alır. Ulaşım dolmuşlar ile yapılmaktadır. Yüzölçümü 1.176 km² alandır. Nüfusu 115.380 kişidir.
    ...Devamını Oku
    Ömerli ilçesi Mardin'e 24 kilometre uzaklıktadır. Mardin'in doğusunda ve Midyat yolu üzerinde yer alır. Ulaşım dolmuşlarla sağlanmaktadır. Yüzölçümü 403 km² alandır. İlçeye bağlı 43 köy ve 2 mezra vardır. Nüfusu 15.045 kişidir.
    ...Devamını Oku
    Savur ilçesi Mardin'e 46 kilometre uzaklıktadır. Mardin'in kuzeyinde yer alır. Ulaşım dolmuşlarla sağlanmaktadır. Yüzölçümü 1.037 km² alandır. Nüfusu 29.826 kişidir.
    ...Devamını Oku
    Yeşilli ilçesi Mardin'e 9 kilometre uzaklıktadır. Mardin'in kuzeydoğusunda ve Midyat yolu üzerinde yer alır. Ulaşım dolmuşlarla sağlanmaktadır. Yüzölçümü 49 km² alandır. Nüfusu 16.877 kişidir.
    ...Devamını Oku
      Karayolu
      Mardin, Ankara'ya 996 km. İzmir'e 1437 km ve İstanbu'a 1449 km.dir. D380 Karayolu ile diğer illere ulaşım sağlanmaktadır. Mardin şehirlerarası otobüs terminali yapım aşamasındadır.
      ...Devamını Oku
      Havayolu
      Mardin Havalimanı, Mardin'e 15 km. uzaklıkta yer almaktadır. Hava limanından Mardin'e taksi ve Kızıltepe dolmuşları ile ulaşım olanağı bulunmaktadır. Mardin havalimanının uluslararası uçuşu bulunmamaktadır. Yurtiçi seferler: Ankara - Mardin : Her gün 13.50 geliş Mardin- Ankara : Her gün 16.05 Gidiş İstanbul- Mardin : Her gün 07.05 geliş Mardin-İstanbul : Her gün 10.05 Gidiş İzmir - Mardin : Pazartesi- Çarşamba-Cuma-Pazar günleri ) 09.55 Geliş 12.30 Gidiş DHMİ Mardin Havalimanı Müdürlüğü Adres : Mardin Yolu Havalimanı/Kızıltepe Tel : 0 (482) 313 34 00 Faks : 0 (482) 313 34 04 E-mail : infomardin@dhmi.gov.tr
      ...Devamını Oku
      Demiryolu
      İl topraklarına Şanlıurfa-Ceylanpınar' dan giren Demiryolu, sınırı izleyerek Suriye ve Irak'a ulaşır. Ayrıca Şenyurt kasabasından geçen bu yola Mardin 30 km. hatla bağlıdır. Demiryolu ulaşımı sadece taşımacılıkta kullanılmaktadır. İstasyon Tel : (+90-482) 212 51 36
      ...Devamını Oku

      Konum Bilgileri